Tiń

Zasmuczeni oczi, szczo jdut storonoju
Podowżeni formy na toj samyj zmist
Daremno, proszu, ne żenitsja za mnoju
Ja maju sto tysjacz nezrymych kolis

Pryspiw:
Ja dywljusja ne na tebe
Ja dywljusja prosto prjamo
Ty łysz tiń, szczo zatuljaje switło
Ja ne choczu baczyt zemlju
Ja ne choczu baczyt nebo
Ałe ż treba chocz kudys dywytys
Jakby my wsi znały jaki my wysoki
Des tam w dzerkałach za prodowżennjam łyc
To kożen by z nas u najhłybszyj kołodjaz
Do zirky najwyszczoji mih dotjahtys

Na żal czy na szczastja u kożnij medali
Nichto ne skasowuwaw dwi storony
Jakszczo ty bojiszsja zworotnoji j dali
Wid sebe samoho u sebe biży

Pryspiw

Ot tilky b jakoju buła nasza tiń?