Zapaljuwały zori (wersija 1)

Smak sunyc na wustach,
Zapach konwalij,
Podarowanyj smich,
Doszcz, jakyj padaje...

Sohodni straszno w’janut kwity,
Uczora hirko wołały derewa,
Zawtra sonce spałyt pszenycju,
A w cju sekundu bil jist mene.

Pryspiw:
Ja wże napewno nikoły ne pobaczu
Jak dywni postati w czownach
Zapaljuwały zori.

Ja napewno uże
Ne politaju
W bezkrajim mori nebes
Za ruky z ptaszkamy.

Sohodni straszno w’janut kwity,
Uczora hirko wołały derewa,
Zawtra sonce spałyt pszenycju,
A w cju sekundu bil jist mene.

Pryspiw

Sonce wpało unyz.
Nicz taka temna
Prykryła diru,
Jaku zrobyło sonce w nebi.

Pryspiw (2)