Znajty – i wtratyty!

Znajty – i wtratyty!
Znajty – i wtratyty...
Bajduże perehukujutsja dzwony
Skljanych zirok
chołodnych i sumnych.
Tecze rika żyttja
i mułom czasu
Zanosyt twoji oczi,
postat,
mowu.
Irżawije powitrja, de żyła
Twoja dusza,
I zrymo
neupynno
kam’janije.
Mij hołos,
Widczaj mij boljuczyj perejma,
Do samoho obłyczczja pidstupaje.
Szcze trochy –
I zamknetsja nezworotno
Bezmeżna kam’jana w’jaznycja,
W jakij tebe
Ne bude wże nikoły.