Czom ty, dytyno, ne spysz

Zirońky w nebi, niczka nastała
Czom ty, dytyno, ne spysz?
Spatońky treba,– niczka skazała,–
Sył nabyratsja, rosty

Pryspiw:
Biłka puchnasta dawno wże zasnuła,
Baczyt kazkowiji sny.
A wedmeżatka, kumedni zwirjatka,
Spatymut aż do Wesny.

Spy, moja radist, soneczko mamyne,
Donju kochana moja.
On u lisoczku des pid peńoczkom
Spyt wże małe zajczenja.

Pryspiw

Snih za wiknom i morozy potriskujut,
Djateł schowawsja w dupło.
Wkrywsja win pir’jaczkom, pachuczym ziłljaczkom
Son pachne litnim tepłom...

Pryspiw 2:
Spljat wże maljata – diwczatka j chłop’jatka,
Spy, moja donju, zasny...
Oczky zapljuszcz, i nechaj tobi snjatsja
Najdywowyżniszi sny...