Łjublju Podił, twoji swjatyni

Istoriji sonce zijszło nad horoju
Na pahorbach sywych swjatyni stojat
Zahljanu, torknus, twoji sny potrywożu
Po schyłach spuszczus, szczob tebe zapytat

Pryspiw:
Sławlju tebe Podił mołodyj i wicznyj
Spiwaju pro tebe pisni
Po wułycjach drewnich chodżu ja z dytynstwa
Bo wyris ja tut i Podił swij ljublju

Łehendamy witer pradawnij huljaje
Kriz wicznist zworuszuje pam’jat moju
I serce brynyt kożen krok zweseljaje
Dozwol zrozumit meni duszu twoju

Pryspiw

Poczajna, uroczyszcze, hawań, pryczały
Andrijiwska cerkwa, swjatkowyj uzwiz
Wesna nad Podołom cwite i bujaje
Po wułycjach knjażych kriz pryzmu stolit

Pryspiw