Zorepad

Nicz jasna, w nebi stilky zirok,
Ałe kożna iz nych je ne zajwa,
I nenacze do neba mistok
Prostjahajetsja misjaczne sjajwo.

Pryspiw:
Zorepad, zorepad, zorepad,
Zori padajut nam na dołoni,
Zorepad, zorepad, zorepad –
Jasni spałachy w nebi bezdonnim.
Nacze wohnyky zori horjat,
Jich twoji widprominjujut oczi,
Zorepad, zorepad, zorepad –
Fejerwerky serpnewoji noczi.

A, jak padajut z neba zirky,
Chaj w duszi jich pidchopljujut ljudy,
I nesut u duszi kriz roky,
I usich napiwsonnych rozbudjat.

Pryspiw