W Ukrajini zyma

Nastupyła pora,
Widlitajut u wyrij łełeky,
Pokydajut hnizdo,
Ozyrajuczy rizni łuhy.
Zaszczemiła dusza,
Uswidomywszy, jak że dałeko,
Jak dałeko wid domu
Zamorski czużi berehy.

Pryspiw:
W Ukrajini zyma
I ne skoro iszcze rozwesnytsja,
Dmut chołodni witry,
A ptacham widlitaty pora.
Cja zemlja szcze ne raz i ne dwa
Na czużyni prysnytsja,
Tilky zwisno nichto
Wid dobra ne szukaje dobra.

My pro szczos hołowne,
Szczos ważływe skazaty ne wstyhły,
Szczob u tij dałyni
Zihriwało j benteżyło krow.
Pro ljubow, pro ljubow,
Szczob w powitri słowa ne zastyhły,
Ne zabudmo w nebesnyj bahaż
Położyty ljubow.

Pryspiw

Pam’jatajmo, szczo wsi my
Na hrisznij zemli – kwartyranty,
Nezałeżno jakoho polotu wysokoho ty.
My sohodni w krajini czużij – emihranty,
Zawtra wsi emihranty u inszi swity.

W Ukrajini zyma
I ne skoro iszcze rozwesnytsja,
Dmut chołodni witry,
A meni widlitaty pora.
Cja zemlja bezlicz raz
Szcze, możływo, meni des prysnytsja,
Nu, a Jij na proszczannja
Bażaju ja tilky dobra. (wes kupłet – 2)