Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj haj, maty, oj haj, maty,
Oj haj zełeneńkyj...
Ujiżdżaje z Ukrajiny
Kozak mołodeńkyj.
Wyjiżdżawszy, szapku znjawszy,
Nyzeńko wkłonywsja:
"Oj proszczajte, słobożany,
Może, z kym swarywsja!"
Chocz swarywsja, ne swarywsja,
Aby pomyrywsja,
Jak wyjichaw na bytyj szljach –
Slizońkamy wmywsja.
Ne żal meni doriżeńky,
Szczo pyłom prypała,
A żal meni diwczynońky,
Szczo darma propała!
Oj haj, maty, oj haj, maty,
Oj haj zełeneńkyj...
Oj pojichaw z Ukrajiny
Kozak mołodeńkyj.
Witer
Chrystos rodywsja
Oj ne kwitny, wesno
Kozak wid’jiżdżaje...
Worone czornyj
Ne pospiszaj, dusza moja, czerstwity
Snih w haju
Czujesz zibrałysja znow
Chto tak tycho pryjszow
Sonce na obriji
Mandry
Ranńoju zoreju
Tycho Dunaj wodu nese
Wesnjanka
Jszła Marusja
Oj czyja to ruta-mjata
Oj werbo, werbo
Ukrajina. Traweń. 1861 rik. Szewczenkowi
Oj haj, maty
Na horodi werba rjasna
W zełenu subotu
Oj w lisku, lisku
W jarmach tuhy
Probuditsja orły syzi
Kołyskowa
Ity szcze dowho
Win wnoczi pryłetyt
Żowtyj pisok
Szcze w połon ne brały todi
Marijeczko, pani
Łetjat hałoczky
Łuhowaja zozulja