Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Seło moje minjajetsja z rokamy,
Rostut derewa i milije staw.
Nezminna łysz steżyna za sadkamy,
De bosonohym chłopcem ja hasaw.
Pryspiw:
Steżyna, batkiwska steżyna
Biżyt sełom u neosjażnu dal.
Znajoma meni kożna tam rosłyna,
Kochannja perszoho – moja peczal.
Chodyw małym ja steżkoju do szkoły,
Po nij zustriw swoju Swjatu ljubow.
Steżynu ne zabudu ja nikoły,
Po nij dorosłym u żyttja piszow.
Pryspiw
Neczasto powertajus ja dodomu,
Schwylowanyj do materi idu.
Jak serce mre ne rozpowim nikomu.
Po cij steżyni wnukiw powedu!