Batky

My na swit cej zijszły, iz dytynstwa rosły.
I stawały taki jasnoczoli.
A batky jak batky, szczo zmohły te j dały.
Na żyttja, dlja szczasływoji doli.

Nacze ptachy buły, szczebetływi i my,
Jak chodyły nawczatys do szkoły.
A lita, jak lita, pomachały krylmy,
Żal nazad ne wernutsja nikoły.

Pam’jatajemo was dorohi wczyteli.
Oj z litamy, jak wy posywiły.
Prywywały ljubow, do swojeji zemli,
Iz dobrom do ljudej żyty wczyły.

I chocza wże dawno my piszły u swity,
W doli batkiwskyj szljach prokładaty,
Ałe choczetsja zawżdy do was nam pryjty,
I wid szczyroho sercja obnjaty.