Szumyt pszenycja, jak Dunaj

Szumyt pszenycja, jak Dunaj,
Doroha biła w połe kłycze,
A ty wid mene ne chowaj
Swoje zamrijane obłyczczja.

Ja tam kołys stojaw sumnym,
Koły proszczawsja z naszym połem
Ta sum rozwijawsja, jak dym,
Bodaj ne snywsja nam nikoły.

Brynyt na kołosi rosa,
Des ptacha stomłeno kyhycze,
Kochani oczi – nebesa,
Wołossja – zołoto pszenyczne.

U poli swij sribljastyj maj
Zirkam pokazuje topolja,
Szumyt pszenycja, jak Dunaj,
Stojit ljubow moja kraj polja.