Striła Amura... wypała

Rozstannja
Tycha billju
Osiń

Ty pohorda
beruczka
jakyj chosen
Tobi ja
zdawsja

Łyszeń zawada
Ty pidy znajdy
Widnadżuwat
Hudyty i ne berus

Tobi suddja
Łyszeń nebes
Błakyt i
Ty sama
Twoji-moji
Schołoły poczuttja

I ne wertaty
Zabuttja
U nas nemaje
Majbuttja

Tebe b ne baczyty
Powik
Powir ne radyj
Tebe zustriw

U czas Rozrady
Ja sumiw
I krajaw serce
Spohadamy lita

Jake i znow
Zustriw w tobi
Żarkeje
Płomeneje lito
Żahuczi noczi

Doszcz chmarynok
z nebes na
zemlju

A slozy zaraz
nas proszczannja
Ot wse – pidirwano
mosty

Nawernennja
u wiru Sercja
jak ne buło

Skupa sloza
Podali dali
wid neji
Taka ż samota
Jak i ja

Tyrłowyszcze
u hrudjach
Hercju
stuhonyt
Dwobijnnja

Nawstricz
Łjubow
rozłuka – bil

Snarjaddja
dlja boju krowi
Płominni czuttja

Zitknułys
nawmyruszcze

Wychodywszy
slozoju
I stohonamy
płaczu
Za wtraczenym

Proszczaj
piszła
Dałeko za porih
Oboch żyttja
Żyttja piszło
Wid sercja widirwałos

I też piszow
u inszyj bik
kłepku tjamy
wtratyw
A slozy zastupyły
put

Jiji w żyttja
wże ne wernut

Jak razom
"w riczci"
nam ne płyty
obom po nij

To serce płacze
Koły striła
Erotamura
Iz ńoho
ranoju wypała

Aby zotlity
Poczuttja
Czużych uże

Dałeka tiń
mynułoji utraty

Bo ż razom
zi striłoju
Toż sercja
szmat za
neju wpada
W pyljuku
Czasu

Miszajuczy
Szramynnja
Nabłyżujuczy
Osiń

Osinnij sum
Rozdum’ja
Sywyj wołos
Stresu

Ne baczym my
J wże
Naszych tinej

Dałeki baczeni
Swity
Switannja samoty

Chocza i znowu
W inszu
Ranu
Striła Amura
Załetyt

Probywszy sercja
Jich rozbudyt
Bażannjam
Chtywistju
Kochannja

Napownyt
nasziji tiła

I znowu
zacwite wesna
nawkruh
szramynja
Szczo załyszyłos
nawiky

Ałe ce bude
Insza wesna
Ne nas
Tebe j mene
ne nasze lito
U nas z toboju –
Łyszeń osiń