Na powerchnjach

Opuskaje tiła woda,
Opuskaje do dna, do najdalszych hłybyn.
De tremtjat społochani ryby,
Ta naszi oczi załyszatsja wirni nam.

Na powerchnjach rozburchanych rik
Tiło probywaje towszczu zasypanych slidiw
Wydychajemos, wtratywszy zir,
Wydychajemos ruchamy my.

Widdajemosja w ruky slipych krotiw,
Jich bezkryli tiła prokładut nam dorohu
W tuneljach załyszenych dniw,
De ja szukatymu tebe u temrjawi.

Bezszumne tiło nimoji Adel,
Bezdychanna tiń, w rany twoji wsyplju sil.
Pereliczuju na palcjach prożyti dni
Wystaczaje odnijeji ruky, ta j na tij – obrubani palci...