Slipi pazuri depresiji

Ne bilsze niż Boh,
Ne mensze niż Boh,
Ja – promiń żywoji ahresiji,
Dobro i zło
W nepodilnij ljubowi,
Narodżennja i smert
Wsich ljudskych poczuttiw.

Rozirwanyj swit,
Bezkryli ptachy,
Bezhołowi tiła –
Opora sztucznoho myru,
Wijna bez ran,
Wtrata bez sliz,
Samoznyszczennja za nakazom.

Swjatit bożestwa u swojij podobi,
Wkłonjajtesja jim,
Molitsja na nych –
Za meżeju ljudskoji swidomosti
Ne isnuje was,
Ne isnuje jich.

Ja pryjszow za wamy,
Wasz newyznanyj Boh,
Zworotnij zw’jazok
Tiła i duszi –
Chapajte powitrja,
Jak zahnanyj zwir,
Slipymy pazuramy
Depresiji,
Molitsja boham,
Jakych ne isnuje –
Wony ne baczat,
Szczo Zemlja u wohni,
Wony ne baczat,
Szczo Pryroda wmyraje,
I razom z neju
Wmyrajete wy...

Odnakowo tlinni proroky wijny
I ljubowi –
Wyżywut ti, chto żywi jak derewa
I kwity,
Wyżywut ti, chto ne może ljubyty
J strażdaty –
Szczedri płody Wseswitńoho
Eksperymentu.