Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Łiturhijeju
Transcendentnych sniw
My z toboju skowani
Nazawżdy.
Serce
Bez sercja,
Dusza bez duszi –
W dwoch pulsacijach my
Sporidneni.
Cja trahiczna sut,
Obijmajuczy nas
Swojim dywnym tepłom,
Tak neschoża na bil,
Szczo załyszyw nam swit,
Jak obert Zemli,
Sribnyj misjacznyj popił,
Duch sonjacznych chwyl.
W misti-tuneli,
De błukaje nasz swit,
Chto wy taki,
Szczob ne znaty pryczyn,
Czomu kożna ljubow
Tut narodżuje strach,
Czomu kożne żyttja
Tut narodżuje smert?
Ruch kaminnja j pisku –
Duch jedynstwa switiw,
Niby krow i płot
Tlinnych bohiw.
Serce
Bez sercja,
Dusza bez duszi,
Dym bez wohnju –
Tak bude zawżdy...
I doky wy
Mohły wtrymaty pohljad
Od widrywu
Wid waszych tił,
Doty wy
Mohły maty spokij
U jedynstwi
Cych dwoch stychij.
Doky swit
Załyszawsja porucz,
Nichto ne chotiw
Za namy jty,
Narodżenymy
Chołodnoju krow’ju
Wid tepłych sliz
Łodjanych chrestiw.
Tepli slozy lodjanych chrestiw
Atrybuty ljudskoji swidomosti
Potojbicznist pryczyn
Nima prysutnist
Padinnja
Suczasnyky Soncja
Slipi pazuri depresiji
Irżawi sutinky