Zozulja

Koły zachłynetsja zozulja peredczuttjam,
Ja wirju: Ty budesz zi mnoju.

Za spynoju spłeteni palci mowczatymut
Zhribajuczy tiń moju sonnu...

Raptom szczos obirwetsja bezbolisno ta j
Łetityme wilno i ne chowajuczys.
I todi pidijszowszy, wykryknesz:
Te, szczo smichom Twojim wpywałysja,
Te, szczo w spynu Tebe sztowchały,
Te, szczo baczyw, jak syńoji noczi,
Błukały nedolja i szczastja, –

Szukajuczy odne odnoho w temrjawi,
Płakały j smijałysja...

Koły zachłynetsja zozulja peredczuttjam,
Ja wirju: Ty budesz zi mnoju.

Za spynoju spłeteni palci mowczatymut,
Zhribajuczy tiń moju sonnu...

W parałelnim i czornim prostori,
Tam, de zori płaczut obrażeno,
Zabuwajetsja wse nawiky:
Te, szczo smichom Twojim wpywałysja,
Te, szczo w spynu Tebe sztowchały,
Te, szczo baczyw, jak syńoji noczi,
Błukały nedolja i szczastja, –

Szukajuczy odne odnoho w temrjawi.