Pozwol meni, maty

"Pozwol meni, maty, krynycju kopaty,
Czy pryjdut diwczata wody nabyraty?"

Usi diwky pryjszły wody nabyraty,
A mojeji myłoji ne puskaje maty.

"Pozwol meni, maty, horiłku trymaty,
Czy pryjdut diwczata pyty ta huljaty?"

Usi diwky pryjszły pyty ta huljaty,
A mojeji myłoji ne puskaje maty.

"Pozwol meni, maty, za żarty wmyraty,
Czy pryjdut diwczata na smert narjadżaty?"

Usi diwky pryjszły na smert narjadżaty,
A mojeji myłoji ne puskaje maty.

"Oj mamo, matusju, jaka ty newirna,
A w moho myłoho prowid na podwir’ji."

"Idy, idy, donju, idy, ne barysja,
Na naszim porozi bohu pomołysja!"

A myła piszła ta j zahołosyła,
Za swoho myłoho ta j boha prosyła:

"Oci bili ruczky mene obijmały,
Ociji ustońky mene ciłuwały!"

A myłyj schopywsja ta j perechrestywsja:
"Sława tobi, hospody, szczo ja oczutywsja!"

A wże ż taja sława po wsim horodoczku,
Szczo żywa iz mertwym chodyt po sadoczku.

A wże ż taja sława po wsim switi stała,
Szczo żywa iz mertwym na rusznyczok stała.