Żurba ż mene suszyt

Żurba ż mene suszyt,
Ta żurba ż mene w’jałyt,
Ta żurba rozprokljata
Iz niżok izwałyt.

Ta ja ż tij żurbi
Ta j ne piddajusja,
Jak do szynku doberusja,–
Horiłky nap’jusja.

Oj wyp’ju ja czarku,
Oj wyp’ju druhuju,
A czy ne zabudu
Za żurbu tjażkuju?

Oj wyp’ju ja czarku,
Oj wyp’ju ja p’jatu,
A czy ne zabudu
Za żurbu prokljatu?

Czohos meni, bratci,
Ta j horiłka ne p’jetsja,
Ta koło sercja moho,
Jak hadyna w’jetsja.

Koło moho sercja,
Jak hadyna w’jetsja...
Ta pomer batko j maty –
Syrota ’stajetsja.

Oj pidu ja do brata,
Brat mene pryjmaje,
A bratowa żinka
Skrywa pohljadaje.

"Oj żinko moja myła,
Ne pohljadaj skrywa,
Bo jidnu sestru maju,
Ta j ta neszczasływa!"