Ta ne żur mene, moja maty

Ta ne żur mene, moja maty,
Bo ja j sam żurjusja,
Oj jak wyjdu za worota,
Od witru waljusja.

Oj osidłaju konyczeńka,
Konja woronoho,
Nechaj nese w czyste połe,
Mene mołodoho.

W czystim poli tyrsa szumyt,
Katran zełenije,
W czystim poli swoja wolja,
Szczo j serce nimije.

Oj zijdu ja na mohyłu –
Hljanu-podywljusja,
Jak zhadaju pro tu wolju,
To j znow zażurjusja.