A wże wesna

A wże wesna, a wże krasna,
Iz strich woda kapłe.

Mołodomu kozakowi
Mandriwoczka pachne.

Pomandruwaw kozaczeńko*
U czysteje połe.

Za nym ide diwczynońka:**
"Wernysja, sokołe!"

"Ne wernusja – zabarjusja,
Hordujesz ty mnoju.

Bude ż twoje horduwannja
Wse pered toboju".

Pomandruwaw kozaczeńko
Z Łuben do Pryłuky.

Oj płakała diwczynońka,
Zdijmajuczy ruky.