Czerwona kałyna wid witru paljucza

Czerwona kałyna wid witru paljucza,
Płakała diwczyna, za staroho jduczy.

Ne płacz, mołodeńka, szczo tobi iz toho,
Jak stareńkyj umre, najdesz mołodoho.

Umer staryj, umer, za mołodcja wyjszła,
Dolju utratyła i szczastja ne znajszła.

Czerwona kałyna z witrom howoryła,
Mołoda staroho iz hrobu budyła.

– Wstawaj, staryj, wstawaj, jara pszenyczeńka.
– Widstupys wid mene: ty czariwnyczeńka.

– Wstawaj, staryj, wstawaj, chreszczatyj barwinku.
– Widstupys wid mene, tjażkyj nedowirku.

– Wstawaj, staryj, wstawaj, ja rybku waryła,
Ja b tebe staroho chocz raz nakormyła.

– Persze zczaruwała, teper nakormljajesz,
Meni supoczynku i w hrobi ne dajesz.

– Wstawaj, staryj, wstawaj, zobacz moji rany,
Szczo meni narobyw mołodyj kochanyj.