Oj bida, bida

Oj bida, bida (2)
Tij wdowyci-nebozi,
Szczo jiji chata (2)
Błyzeńko pry dorozi.

Chto tam nadijde, (2)
Wse o wdowi riczuje:
– Z kym bidna wdowa, (2)
Temnu niczku noczuje?

Noczuje wdowa (2)
Z dribnymy ditoczkamy,
A ljudy każut, (2)
Szczo p’je z parubkamy.

– Oj bida ż meni, (2)
Worożeńky, z wamy:
Sama ne znaju, (2)
Jak wyjty miż ljudjamy.

Oj wyjdu biło, (2)
To każut – hachujetsja!
Oj wyjdu czorno, (2)
To każut – linujetsja!

Oj wyjszła wdowa (2)
Biłeńka, jak bereza,
A ljudy każut, (2)
Szczo p’jana, netwereza.

Oj wyjszła wdowa w żurbi wełykij,
Na worotjach sja sperła,
A ljudy każut, (2)
Szczo z horiwky wmerła.

Oj jak bahacz p’je, (2)
To każut: rozboliwsja.
Bidnyj zachworiw – (2)
Howorjat, szczo napywsja.