Pid obłaczkom

Pid obłaczkom jawir pochyłenyj,
Sydyt na nim ptaszok prymyłenyj.
Czujesz, myła, jak toj ptaszok spiwa,
Że z ljubowi nicz dobra ne bywa.
Że z ljubowi, że z ljubowi
Nicz dobra ne bywa.

Sy ty ljubow je od Boha dana?
Sy ty, może, d’jabłom pidszeptana?
Chocz by-s ne chtiw, to musysz ljubyty,
Chocz by-s ne chtiw, proto masz terpity.
Chocz by-s ne chtiw, chocz by-s ne chtiw
Proto masz terpity.

Moja myła, ty pokuso jedna,
Łjubyw ja tja ne rik i ne dwa.
Ty my dała ziłlja si napyty?
Ne moż, myła, nijak bez tja żyty.
Ne moż, myła, ne moż, myła,
Nijak bez tja żyty.

My worożka dawno worożyła,
Że mja zwuryt diwka czornobrywa,
Że ne budu wydiw za ńow swita,
Aż promynut moji młady lita.
Aż promynut, aż promynut
Moji młady lita.

Pid obłaczkom jawir zełenije,
Czujesz, myła, jak toj witer wije.
Może wyrwe jeho z korinjamy,
Myła moja, szto to bude z namy?
Myła moja, myła moja,
Szto to bude z namy?