A de nasze Kupajło stojało

A de nasze Kupajło stojało,
To tam misjac i sonejko sijało.

To tam jasne sonejko sijaje,
Tam Mykoła konyczeńka sidłaje.

Tam Mykoła konyka sidłaje,
Do diwczyny pojichaty dumaje.

Oj pryjichaw win pid nowi worota:
– Wyjdy, wyjdy, diwczynońko mołoda.

Oj ne wyjszła diwczyna, łysz maty,
Ta staw jiji tak Mykoła pytaty:

– Czy je moja diwczyna udoma,
Oj czy wona, mołodeńka, zdorowa?

Czoho wona tak horda i pyszna,
Czoho wona do Kupajła ne wyjszła?

Rusu kosu zweczora czesała,
Opiwnoczi czerewyczky wzuwała.

Na rozswitti łyczeńko wmywała,
Tomu na Kupajli ne buwała.