Ponad naszu połonynu

Ponad naszu połonynu
Żurawli łetiły. (2)

Jak łetiły ponad sełom,
Pir’jaczko hubyły. (2)

Jszła diwczyna na hajiwku,
Pir’jaczko zbyrała. (2)

I najkraszcze, zołoteje,
Myłomu widdała. (2)

Mołod, wzjawszys za ruky, jde po kołu z pisneju. U centri joho dwi diwczyny. Pislja czetwertoho kupłetu wony wedut rozmowu:

Persza diwczyna:
A jakomu chłopcewi pero widdajesz?

Druha diwczyna:
Mykoli Dowbuszczuku.

Persza diwczyna:
Proszu, Mykoło, do nas u koło.

Chłopec ide w koło. Tut, w miru powtorennja hajiwky, orhanizowujetsja czołowicze koło, jake obertajetsja w protyłeżnomu naprjamku. Hra prodowżujetsja doty, doky usi chłopci ne perejdut u nowe koło.