Miż zemłeju i nebom (aliłuja)

Bołem zabyłosja tiło, wyjszło iz chrypom powitrja,
Serce wostannje zabyłos, ta zupynyłos nawiky.
Hołowy wmyt ohołyły ti, szczo stojały nawkoło,
Des miż zemłeju i nebom ja powertajus do Boha.

Aliłuja, aliłuja, znowu ja powertajus do Boha,
Aliłuja, aliłuja, dowha cja doroha.

Dowha doroha do neba, dowha doroha do Boha,
Steżka zirok nadi mnoju, mow zaczarowane koło.
Wdoma pokynute tiło, tuhu i slozy łyszaju,
Des miż zemłeju i nebom ja swoho Boha szukaju.

Aliłuja, aliłuja, ja dorohu do Boha szukaju,
Aliłuja, aliłuja, jak znajty ne znaju.

Wmytyj doszczamy i soncem, chrest des stojit pry dorozi.
Żinka u czornij chustyni kwity do ńoho prynosyt.
Dowhoji temnoji noczi Boha ja marno szukaju,
Des miż zemłeju i nebom moja dusza zabłukaje.

Aliłuja, aliłuja, miż zemłeju i nebom błukaju,
Boha swoho, Boha swoho marno ja szukaju.
Aliłuja, aliłuja, miż zemłeju i nebom błukaju,
Boha swoho, Boha swoho marno ja szukaju.
Boha swoho szukaju. Marno joho szukaju.