Kołeso

Wesna – za zymoju, lito – za wesnoju,
Ja – za batkom, mij syn – za mnoju.
Bytymy szljachamy, kruczamy-jaramy
Proljahła doroha wid zemli – do Boha.
Radoszczamy, bidamy, hołodom, obidamy,
Rankowoju rosoju, diwoczoju krasoju.
Po duszi ljudskij, sujeti myrskij,
Po rukach krywawych...
Żyttja kotytsja kołesom.

Brały rukamy swjatist ta posmichałys w oczi,
Jak rozhubyły jakist, w kilkist składały noczi,
Bihły do soncja dity, powyrostały szwydko,
Zarosły ternjam kwity...
My zahubyły Słowo, naszi zmiliły riky,
My zabuwajem mowu, psujemo krow nawiky,
Na zachid jdem mistamy, zemlju swoju łyszajem,
Czy to na dowho z namy radist u czużim kraju?
A w swojim ridnim kraju bil rozrywaje duszu,
Ja wse widdam, szczo maju, i wse zroblju, szczo muszu.
W tim twoja sława, i twoje prokljattja,
Czuża derżawa, ridne bahattja...

Po bajdużosti
Żyttja kotytsja kołesom,
Po słowach ljubowi ta po zradach
Żyttja kotytsja kołesom,
Po mołytwach ta po proklonach
Żyttja kotytsja kołesom,
Żyttja kotytsja kołesom...

Po materynskych slozach ta rukach
Żyttja kotytsja kołesom,
Po starych ta nowych bohach
Żyttja kotytsja kołesom,
Czerez mriji moji ta rozpacz
Żyttja kotytsja kołesom,
Żyttja kotytsja kołesom...