Arkan

Sjade sonce, zabahrije watra,
Dywni tini, pocznut sja zbyraty.
Wypływajut nacze iz tumanu,
I hukajut: "Słowo Otamanu!"

– Persze słowo mowlju pered wamy,
Za tych brattiw, szczo uże ne z namy,
W sprawach-sławni, duchom-dużi,
Upokij, Hospody jich duszi!

Pryspiw:
Arkana!
Stanowimos brattja w koło!
Arkana!
Mużnij pohljad, wilne słowo!
Arkana! Arkana!

– Druhe słowo, mowlju za tych brattiw,
Szczo zabuły – ridnych batka j maty,
Szczo szukajut – zachodu i schodu,
Ta ne znajut ridnoho narodu.

Pryspiw

– Tretje słowo mowlju za was brattja,
Chto zi mnoju diłyt ce bahattja,
Chto smiływyj j sprawi wirnyj,
Toj szczasływyj, chto neskirnyj.

Pryspiw