Kukała zozulja

Kukała zozulja, siła sy na hruszku,
Ne lihajte, chłopci, na moju poduszku.

Bo moja poduszka hadwabom pokryta,
Jak sja mama diznat, to ja budu byta.

Zozulja kukała, prawdu powidała,
Że ja tam ne budu, de-m sja wychowała.

A keby ja znała, że ja tu ne budu,
Ne nosyła by ja do horboczka wodu.

Ałe by-m nosyła tam dałe za horbok,
Tam dałe za horbok, de szumnyj parobok.

Zozulja kukała w lisi na orisi,
Takoho ja ljublju w czornim kapeljusi.

Kukała zozulja w lisi na kameny,
Takoho ja ljublju w czerwenim remeny.

Łjubyła-m jednoho, prawda że szumnoho,
Ałe sja hniwały diwczata o ńoho.