Kałynowi ostrowy

Koły nawesni prylitajut łełeky,
Mynułoho czuju żywi hołosy.
I dolja czyjas nacze zirka dałeka
Nad obrijem schodyt z wody i rosy.
Oj to ne zorja, to wrodływa diwczyna,
Pro Sicz Zaporizku składaje pisni,
Oj, toż ne diwczyna, to wsja Ukrajina
W pisnjach Czurajiwny jawyłas meni.

Pryspiw:
I tychym ostrowom kałynowym,
Zhadałos batkiwske seło,
I ti domiwky, szczo my kynuły,
Bo nas u inszyj swit weło.
O, zemłe batkiwska kałynowa,
Ty za rozłuku nas rosty.
Tebe Wkrajino my ne kynemo,
Pływy u wicznosti swity.

Teper jak buwaju w dałekomu kraji,
Kudy b mene dolja w żytti ne weła,
Kały u snach mene czasto błahaje,
Szczob ridnoho ja ne zabuła seła.
Szczob my ne zabuły, jakoho my rodu.
U kożnoho z nas je Witczyzna mała.
Wona nam daruje i dolju, i wrodu,
Beremo nasnahu z jiji dżereła.

Pryspiw