Sztyrnajcjatyj rik smutnyj nastaw

Sztyrnajcjatyj rik smutnyj nastaw,
Perszoho serpnja płacz na kraj wpaw.

Perszoho serpnja płacz na kraj wpaw,
Bo sja na wojnu każdyj zberaw,

Bo sja na wojnu każdyj zberaw,
W subotu hweczer wże każdyj znaw.

W subotu hweczer wże każdyj znaw,
W nedilju rano wże sja praszczaw.

Praszczaj mi, mamus, praszczaj mi raz,
Dobre ja znaju – po smert idu.

Oj a piszow ja do Łwowa,
Zaboliła nja hołowa.

A dały mene w lis, na wartu,
Wystriływ kulju z hranata.

Łetiła kulja czerez horu,
Ta j udaryła u hrud moju.

Ta j udaryła u hrud moju,
Potekła krowycja jareczkoju.

Potekła krowcja jareczkoju
Aż do tychoho Dunaju.

A w tim Dunaju bystra woda,
Tam rozmowjała żinka moja.

Tam rozmowjała żinka moja,
A dity płaczut – tata nema.

A dity płaczut – tata nema,
Chto ż nam poore, pryjde wesna?

Chto ż nam poore, pryjde wesna,
Chto ż nam pokosyt, pryjdut żnywa?

Chto ż nam pokosyt, pryjdut żnywa,
Chto ż nam zmołotyt, pryjde zyma?

Chto ż nam zmołotyt, pryjde zyma?
Oj boże, boże – tata nema.