Dywysja, diwczyno

Dywysja, diwczyno, de sucha topolja,
Jak ona łyst pustyt, wtowdy budesz moja.

Wtowdy ja, mij myłyj, wtowdy budu twoja,
Jak na naszim stoli wyrosne topolja.

Topolja wyrosne, na biło zakwytne,
Wtowdy moje serce k twojomu prywykne.

Dywysja, diwczyno,– kamin nad wodoju,
Jak tot kamin spłyne, wozmu szljub z toboju.

Ty by, chłopcze, chotiw, szczoby kamin spłynuw,
Jak łes mja ne ljubyw, czom że-s ne pokynuw?

Bo toto kochanja z weczera do rana,
Jak soneczko zyszło,– kochanja rozyszło.