Rusałczyn tyżdeń

Na mene ty nawit ne podywyws,
Bajduże projszow powz diwoczu wrodu.
Teper bereżys, mene bereżys,
Bo tyżdeń rusałczyn nadchodyt.

Rozpuszczu swoji kosy czerwnewoji noczi,
Pryworotne czar-ziłlja tobi pryhotuju.
Rusałky ljudej do smerti łoskoczut,
A ja tebe łysz raz pociłuju.

Ja porjad postawlju tonki dwi swiczi,
Dwi doli z’jednaju kołom wohnennym.
Ty dumaty budesz i wdeń i wnoczi
Pro oczi moji zełeni.

Jakszczo ż ty raptowo zachoczesz kołys,
Szczo z namy buło wse u pam’jati sterty,
Todi bereżys, mene bereżys,
Tebe zaciłuju do smerti.