Mandry

W put niczoho zbyraty ne budu,
Je tjutjun i knyżky, suchari,
Des pidu ja spokijno miż ljudy,
Pokłonjusja weczirnij zori.

Tak chodyły, mabut, swjatohory,
De zemlja, jak wołoszkowyj kłyn,
Tak pidu ja w polja neozori
I z pisnjamy odyn na odyn.

Poproszu sobi sył nebahato
Mołodym i harjaczym sliwcem,
Szczob na ruky wsju zemlju pidnjaty,
Powernuty do soncja łycem.