Oj do Łwowa dorożeńka

Oj do Łwowa dorożeńka, oj do Łwowa, do Łwowa,
Zasadżena wynohradom, zasadżena dowkoła.

Yszła za ńom Hanuseńka i tam ona zasnuła;
Yszow za ńom jej njanjuso, ałe ona ne czuła.

Wyrubaw by-m tot wynohrad, wyrubaw by-m,– ne wmiju,
Zobudyw by-m swoju donju, zobudyw by-m,– ne smiju,

Oj do Łwowa dorożeńka, oj do Łwowa, do Łwowa,
Zasadżena wynohradom, zasadżena dowkoła.

Yszła za ńom Hanuseńka i tam ona zasnuła;
Yszła za ńom jej mamusja, ałe ona ne czuła.

Rubała by-m tot wynohrad, rubała by-m,– ne wmiju,
Zbudyła by-m swoju donju, zbudyła by-m,– ne smiju.

Oj do Łwowa dorożeńka, oj do Łwowa, do Łwowa,
Zasadżena wynohradom, zasadżena dowkoła.

Yszła za ńom Hanuseńka i tam ona zasnuła,
Yszow za ńom jej własnyj brat, ałe ona ne czuła.

Wyrubaw by-m tot wynohrad, wyrubaw by-m,– ne wmiju,
Zobudyw by-m swoju sestru, zobudyw by-m,– ne smiju.

Oj do Łwowa dorożeńka, oj do Łwowa, do Łwowa,
Zasadżena wynohradom, zasadżena dowkoła.

Yszła za ńom Hanuseńka i tam ona zasnuła,
Yszła za ńom jej sestryczka, ałe ona ne czuła.

Wyrubała by-m wynohrad, wyrubała,– ne wmiju,
Zbudyła by-m swoju sestru, zbudyła by-m,– ne smiju.

Oj do Łwowa dorożeńka, oj do Łwowa, do Łwowa,
Zasadżena wynohradom, zasadżena dowkoła.

Yszła za ńom Hanuseńka i tam ona zasnuła,
Yszow za ńom jej Wasylko, ałe ona ne czuła.

Ja wyrubam tot wynohrad, ja wyrubam, bo wmiju,
Ja zobudżu swoju Hancju, ja zobudżu, bo smiju!

Wstawaj Hanco, wstawaj, myła, bo już na tja wołajut,
Wsja rodyna i drużyna – wszytky na tja czekajut.