Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj ne kwitny, wesno, –
Mij narod w kajdanach,
Mij narod w zadumi,
Oczi joho w sumi,
Serce joho w ranach,
A żyttja – w tumanach.
Oj ne kwitny, wesno,
Pysznymy kwitkamy,
Bo narod mij wstane,
Rozirwe kajdany,
Wkryje swit dymamy,
A polja – tiłamy.
Oj ne kwitny, wesno,
Hljań – nadchodjat chmary,
Tuhoju czornijut,
Hniwom czerwonijut.
Hoj, wy chmary – kary...
Smert wam, janyczary!
Witer
Chrystos rodywsja
Oj ne kwitny, wesno
Kozak wid’jiżdżaje...
Worone czornyj
Ne pospiszaj, dusza moja, czerstwity
Snih w haju
Czujesz zibrałysja znow
Chto tak tycho pryjszow
Sonce na obriji
Mandry
Ranńoju zoreju
Tycho Dunaj wodu nese
Wesnjanka
Jszła Marusja
Oj czyja to ruta-mjata
Oj werbo, werbo
Ukrajina. Traweń. 1861 rik. Szewczenkowi
Oj haj, maty
Na horodi werba rjasna
W zełenu subotu
Oj w lisku, lisku
W jarmach tuhy
Probuditsja orły syzi
Kołyskowa
Ity szcze dowho
Win wnoczi pryłetyt
Żowtyj pisok
Szcze w połon ne brały todi
Marijeczko, pani
Łetjat hałoczky
Łuhowaja zozulja