Prymara

Twoje serce w pitmi horyt nacze toj lichtar,
Switło b’je, jak u oczi niż,
Ja odna, szcze odna, z czysłennych twojich prymar
Os czomu ty mowczysz

Pryspiw:
Ja ne znaw, szczo wsi słowa,
Szczo dlja tebe ja kazaw
Wsi pusti, ta ty sama
Samotnja j porożnja ty

Twoje serce mowczyt,
Mabut pomowczu i ja,
Wże ne treba kazaty szczos
Ja pidu i zi mnoj
Pide cej wesnjanyj doszcz
Chmaroju w nebuttja

Pryspiw