Za-hra-ła

Na tebe zmarnuwaw ja czasu nemało,
A mih by zowsim z toboju ne buty,
Tobi ja hroszi dawaw i ne mało,
A mih by kraszcze sobi natjahnuty.
Chodyła ty do mene nacze po wodu
I zabyrała w mene moju swobodu,
Prosyła z usijeji syły kochaty,
Ałe mene ty wże wstyhła distaty.

Pryspiw:
Zahrała, zahrała, zahrała moju sopiłku,
Distała, distała, distała moju mobiłku,
Nakrała, nakrała, nakrała – bilsze ne budesz,
Kowtała, kowtała, kowtała – szczo skażut ljudy.

Na horyzonti postat znajoma
A chto ce? mabut wsi zdohadałys,
Ja nakywaju p’jaty i tikaju z domu,
Dałeko – hłyboko – zachowajus.
Chodyła ty do mene nacze po wodu
I zabyrała w mene moju swobodu,
Prosyła z usijeji syły kochaty,
Ałe mene ty wże wstyhła distaty.

Pryspiw

Ne morduj mene, ne zmuszuj nerwuwaty,
Bo ja złyj ahresywnyj i możu złamatys,
Ty jdy do inszoho, ne budu rewnuwaty,
Bo do mene pryjdesz znowu – wyżenu z chaty.
Maty-kanaty terminowo wcziplju hraty na wikna swoji –
Ne zhryzesz ne spyljajesz,
Budesz noczuwaty bilja mojich dwerej,
Bo jakyj ja zahadkowyj-klowyj ty szcze ne znajesz.

Pryspiw (2)