Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Hreet rasswet prochładoju swoych czar.
Weter nadeżd nesёt swoj dar.
Proszeptały łystja zapachom snow,
S perwym probłeskom uchodjat w reky teny łesow,
Oszczuszczaja tychyj szełest, kak newydymij zow – swetaet!
Pryspiw:
Bez peczały, bez zaboti, bez prykras
Эtot myr naweky ostanetsja w nas!
Neyzmenna y, po suty, kak raz
Znaju, kak w serdce shoraet strach!
Ymeem syłi pomnyt te meczti.
Ceły, motywi mi na puty.
Dożd otmoet hrjaz nenużnich poter,
Dim ohnja ukroet pepłom uchodjaszczuju teń,
Napołnjajut wozduch misły naczynaetsja deń – swetaet!
Pryspiw