Tyszyna

Ti dałeko, moja bol hłuboko,
Snowa y snowa oszczuszczaju eё.
Straszno y dumat o zawtrasznem dne.
Czto budet dalsze? Moё nebo w ohne!

Chołodnoj rukoj k szczeke prykosnёszsja,
Słezu oszczutysz y ułibnёszsja.
Kowarnoe płamja horyt y ne hreet,
Wmesto tosky dusza moja tłeet!

Pryspiw:
Hrustnij dożd stuczyt za oknom,
Łunnij swet napołnjaet moj dom tepłom.
Y tyszyna! Wokruh tyszyna!
Ja kryczu! Ti ne słiszysz menja!

Nocz, snowa nocz, a ti ne so mnoj.
Misły twoy, nawerno, s druhoj.
Znaesz, ja słiszu, kak szepczet łystwa:
"Эto ne son, ti ostałas odna!"

Pryspiw