Wże ne tut

Utopajuczy u zorjach, stane kryhoju buttja,
Tilky temni wody noczi ne piznajut zabuttja.
Czas myne, a z nym jak zawżdy wse, szczo buło porucz tut,
Pijde krokom jak sołdaty, jak na sonci litom rtut!

My u inszyj parałeli hru szałenu rozpocznemo,
Bez obow’jazkiw i prawył stworemo swoju bohemu.
Zapodijaty nam szkody nemożływo bude bilsze,
A w brudni wody – chaj pirnaje chtos inszyj!

Na terenach coho switu pobudujemo teatr
I pocznemo wse z poczatku, ne unykajuczy piaru.
Ziłlja dlja spokusy jak obrjad jednannja dusz
I rozum nasz wże ne tut!

Pryspiw:
Wże ne tut! (3)
My wże tam! (3)

Nabłyżajuczys do switła – wmyt zwilnjajutsja dumky
A w połoni swoho tiła ne znajty nam ci szljachy
I krokujut naszi tini w sutinkowyj, tychyj czas
Ne unyknuty padinnja, pidnimajuczys do nas.

My u inszyj parałeli hru szałenu rozpocznemo,
Bez obow’jazkiw i prawył stworemo swoju bohemu.
Zapodijaty nam szkody nemożływo bude bilsze,
A w brudni wody – chaj pirnaje wże chtos inszyj!

Na terenach coho switu pobudujemo teatr
I pocznemo wse z poczatku, ne unykajuczy piaru.
Ziłlja dlja spokusy jak obrjad jednannja dusz
I rozum nasz wże ne tut!

Pryspiw