W każdom yz nas

Tok zapołnjaet prowoda
W zwuk prewraszczaetsja sostojańe duszy
Myh bistroteczen kak woda
Wsё włożyły w neho czto mohły

Zwon strun, ohny
Zdes tolko mi

Pryspiw:
Po stupenjam wwerch podnymajus wnow
Y w kotorij raz zastiwaet krow
Osłepljaet swet, bez neho menja net.

Mi ostawljaem swoj słed
Tam hde styrajutsja kamny y łёd
Mi napołnjaem эtot swet
Tem czto w każdom yz nas żywёt

Zwon strun, ohny
Zdes tolko mi

Pryspiw

Podnymajas wnow, osłepljaet sofytow swet
Zastiwaet krow, bez waszych hłaz nas net!
Mi napołnjaem эtot swet
Tem czto w każdom yz nas żywёt!

Pryspiw