Nawiszczo

Ja ne wstyhaju, ja ne wstyhaju,
Bahato czoho chotiw by skazaty
Twojemu sercju, twojim dumkam,
Twojim niżnym rukam, ja ne wstyhaju.

Ja prominjaju, ja prominjaju
Tebe na swoju wicznu samotnist,
De ja zmożu bahato czoho skazaty
W swojich wirszach, ałe ja ne wstyhaju.

Ja widlitaju, ja widlitaju,
Zhadky pro tebe dali nesut.
Ja wże ne możu z toboju strażdaty
I ne tut, bo ja ne wstyhaju.

Nawiszczo tepłyj witer tebe zabraw,
Nawiszczo!

Ja załyszajus, ja załyszajus
Razom z cymy samotnimy dumkamy,
De z nymy ja zmożu bahato skazaty
W swojich wirszach, ałe ja ne wstyhaju.

Ja rozkrywaju, ja rozkrywaju
Cju wicznu realnist dlja tebe
Swojim chwyljuwannjam, swojimy słowamy,
Ałe ne tut, bo ja ne wstyhaju.

Nawiszczo tepłyj witer tebe zabraw,
Nawiszczo!