P’jat dniw

Wicznistju mynuło p’jat cych dowhych dniw,
Ałe ne stałosja tak jak ja coho chotiw.
Ne mih ja doczekatys znow pobaczyty tebe,
I znowu obraz twij mene nad chmaramy nese.

Pryspiw:
I znowu zhaduju wsi twoji słowa
I znow mene czekaje nicz bez sna,
A za wiknom uże pryjszła wesna
Czomu mene ne zhaduje wona?

Czas mynaje j slid znykaje razom z nym,
I de by ja ne buw ja znaju szczo ja wże ne odyn,
I pam’jataju wsi ti noczi koły meni ne spałos,
Bo ty mene zminyła bilsze niż tobi zdałos

Pryspiw

Serce bołyt, tełefon mowczyt,
I szczos w duszi bez zatychu kryczyt.
Skażu tobi szczo wsi moji dumky pro tebe
I czy warto jich pozbutysja, skaży czy warto jich pozbutysja,
Skaży czy warto jich pozbutysja meni!

Pryspiw