Do ljudej

I
Łjudy, raptom zupynitsja!
Czujete, jak tysza rozmowlja
Z naszymy sercjamy w obołonci
Bolju ta hirkoho kajattja
Zazyrnit Wy pam’jati u wiczi,
Jak u dzerkało swojij duszi
Zrozumijte, my nichto newiczni
Toż ne hajmo czasu w worożbi.

Ozernitsja Wy nawkoło sebe
Ta zbahnete, jak spływaje czas
Zrozumijte my ne połoneni
Dolja ne wyriszuje za nas

Pryspiw: (2)
Tak rozberemos z trudnoszczamy wraz!
Ta podołajmo wse szczo neharazd!
Tak pokochajmo radosti żyttja
Ta podarunky naszoho buttja!

II
Stańte na chwyłynu inszi
Szczob zbahnuty radist widczuttja
Sonjacznoho switła i powitrja
Szczo dajut nam syły do żyttja
Namaljujte u swojij ujawi
Kolorowu smuhu do mety
Pam’jatajte – wira i bażannja
Dopomoże wse peremohty!

Pidijmit Wy hołowu do neba
Szczob torknutys pohljadom zirok
Zrozumijte – szljach do peremohy
Bude wże skoroczeno na krok

Pryspiw (3)