Czerwona kałyna

Oj, Boże mij myłyj, z wysokoho neba
Wysłuchaj mołytwu moju.
Wozmy moju duszu na nebo,
A tjeło w syruju zemlju.

Nasypte na mene wysoku mohyłu –
Trawoju wona zaroste.
Posadit wy na neji czerwonu kałynu –
Wona nawesni rozcwite.

Ptaszky budut do neji prylitaty
I budut kałynu kljuwat.
A ja, syrotyna, jak w poli byłyna,
Tam budu odna (odyn) spoczywat.

Kołys moji nożky po switu chodyły,
Tak bystro hoda prołetjat.
Kołys moji ruczky tak tjażko robyły,
A zaraz łeżat na hrudjach.

Kołys moji hłazky tak zorko hljadiły,
A zaraz zakryti łeżat.
Jak tjażko ljahaty w syruju zemelku,
I bilsze rodnych ne wydat.

A wy, moji ridni, znajomi i błyzki,
Prychodte mene nawiszczat.
Czerwonu kałynu na mojij mohyli
Swojimy slozmy poływat.