Swit

Koły upade tiń na porozi zmin, oto bude fajno,
Todi nastane deń, toj wełykyj deń, switło
nadzwyczajne.
Taj zawije dym, załunaje dzwin, onimije tiło.
Todi komu litat, a komu czekat, komu u pidpiłlja.

Jaseni-syny syni woseny stanut wdali newbłahanni.
Jahoda-bida wytecze woda, dolja twoja nedoładna.
Pryłetyt cheruwym, wizme tebe win u prozori kryła.
Zływy i słowa, slozy i diła, i tebe nema – to witer
w poli wije.

Potim pryjdut byky, katy i menty, hady beznadijni,
Jaszczury-szczury, wory-worohy, kolorowi komercijni.
Budut ponukat, sztrykat i smoktat, ałe ty ne bijsja,
Bo tebe nema, wże tebe nema, ty – ne ty, a w nebi
syńomu synycja.

Raky i roky, kroky i kruky sunut po nozi, po duszi.
A czomu ne my, a czomu ne ty, wyjem dyki netjamuszczi.
Wiko hłucharja, slozy omulja, wyjdy ja nawczu litaty.
Budesz ty litat, mow u nebi Szatł, budesz ty ne ty, a
w nebi rysa.

Swit maryt.
You look around!