Zorjana osiń

Osiń po karnyzach tancjuje w stryptyzach,
Wyskoczu za neju w wikno.
Trochy politaju, nechaj mene spijmajut
Zorjani NŁO.

Znowu ja zamrijanyj, sydżu czytaju trillera.
Pławno wchodżu w dywnyj stan,
Szczos w oczach zasjaje, i wmyt ja osjahaju –
Ja – syn Haharina.

Widlitaju ja,
Widlitaju ja.

Chocz by szczo ne stałosja,
Ne pidu na krajnoszczi,
Borony mene FM.
Chmary moji liky, zakłykujut łełeky
W dałekyj Wifłejem.