Tajemni sfery

Nicz, zdymaje nicz whori witryła,
kryła.
Ty mene w tajemni sfery zamanyła,
myła.
Czy ja splju, czy ce ja wże wmyraju,
hadaju.
Czy to sam ja, czy tiń,
tiń moja
Błudyt stepom, stepom zełenym,
błudyt stepom.

Switło, zełene switło strumytsja nespynno po wsij dorozi,
kosmosi.
To je raptowyj spałach czudowyj na cij płaneti –
kometi.
Wirju ja, szczo use, wse buwaje.
Nemaje
Łysz mene w tim kraju, w tim raju.
Moja dywna postat – fihura błudyt stepom.

Chaj ne zradije ostannje
switannja
Mojim rysam, mojim reczowynam –
klitynam.
Zadlja tebe, kochana,
Ja pozbudus nawiczno fizycznoho tiła,
aj, myła.
Ja zajmusja wohnem –
miż zorjanym doszczem,
nenahljadna moja.