Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Żowtyj pisok ne posiju na biłomu kameni,
Rano ne wstanu slozamy joho poływat.
Osiń pryjszła i szepocze za witrom szczodnja meni:
"Win ne wernuwsja, ne treba, ne treba czekat".
Żowtyj pisok ne schodżatyme kwitkoju syńoju,
Ranok barwinkom chreszczatym ne zmoże ukryt.
"De ż ti kwitky?" – nasmichajetsja snih nad kałynoju.
"De ż ti nadiji?" – pytaju chołodnu błakyt.
Żowtyj pisok ne posiju na biłomu kameni,
Rano ne wstanu slozamy joho poływat.
Osiń pryjszła i szepocze za witrom szczodnja meni:
"Win ne wernuwsja, ne treba, ne treba czekat".
Witer
Chrystos rodywsja
Oj ne kwitny, wesno
Kozak wid’jiżdżaje...
Worone czornyj
Ne pospiszaj, dusza moja, czerstwity
Snih w haju
Czujesz zibrałysja znow
Chto tak tycho pryjszow
Sonce na obriji
Mandry
Ranńoju zoreju
Tycho Dunaj wodu nese
Wesnjanka
Jszła Marusja
Oj czyja to ruta-mjata
Oj werbo, werbo
Ukrajina. Traweń. 1861 rik. Szewczenkowi
Oj haj, maty
Na horodi werba rjasna
W zełenu subotu
Oj w lisku, lisku
W jarmach tuhy
Probuditsja orły syzi
Kołyskowa
Ity szcze dowho
Win wnoczi pryłetyt
Żowtyj pisok
Szcze w połon ne brały todi
Marijeczko, pani
Łetjat hałoczky
Łuhowaja zozulja